615
آدمای موقت خودشون میرن نیازی نیست ک تو کاری کنی...دیر یا زود میرن...
چقد در عین اینکه حس بد دارم خوبم. خوب...چون بیشتر میفهمم یادمیگیرم و بلد میشم آدمای دورمو و چقد این حس ریلکسیه دلنشینه.
ب همون اندازه ی قبل هنوز روی چیزهایی ک سرشون حساسم ....حساسم هنوز و از دست دادن هرکدومش مساوی با تیکه شدن قلبمه.
خودمم نمیفهمم چی دارم میگم
فقط توی این ایام اونقدر دورم شلوغ و خالی شده ک سر شدم. بی حس شدم و درنتیجه قدر اوناییکه بی منت کنارم نشستن رو بهتر میدونم.
فهمیدم ک افراط توی هرچیزی مساوی با از دست دادن همیشگی اون چیزم من وقتی ب حد خودم ب جایگاه کوچیک خودم قانع باشم هیچوقت از دستش نمیدم درعوض تا بوده زیاده روی هام و زیاده خواهی هام منو از نقطه ی امنی ک بودم فرسنگ ها دور کرده و نتیجه ی دلچسبی نیست .......
خستم....
فکرای خوبی توی سرم نیست.
برچسب:
نویسنده: غزل شریفی